Publicaties Ellen Geerts

L'Art pour L'Art

Aangenaam verdwalen

Reizen in kleur

Eindhoven Business

Schilderen met dementie

Nieuwe catalogus.

Atelier d'Artista

Meppeler Courant, recentie

Hoeden,  Brabants dagblad

L'Art pour L'Art, journées du Patrimoine

Le Courrier

(begin pagina)

Aangenaam verdwalen

 

(begin pagina)

Reizen in kleur

Nieuwsklok Oisterwijk 6-10-2010.

(begin pagina)

Eindhoven Business, "Artpression" ( jaargang 18, december 2006)

Ellen: “Momenteel bevind ik me in het juiste viswater. Van de meest uiteenlopende galeries is er belangstelling voor mijn werken. Als kunstenaar streelt dat vanzelfsprekend je ego, anderzijds betekent dit ook dat er continu vraag is naar nieuw werk. Doordat ik met olieverf in meerdere lagen werk geldt bij mijn werken: geduld is een schone zaak. Ik besteed heel veel aandacht aan de opzet van mijn doeken. Maar voordat ik daaraan kan vormen mijn reizen naar Italië (Toscane) de echte basis van mijn werken. Dáár vertellen de landschappen hun eigen verhaal. In kleine boekjes maak ik schetsen om die vervolgens hier in mijn atelier te vertalen op mijn doeken.” 

Martijn Bakker spitst zijn oren. Hier is een kunstenares aan het woord. Zijn creatieve uitspattingen hebben zich in het verleden slechts beperkt tot een workshop met de huiskunstenaar van Eindhoven: Lex Grote. Martijn: “Ik heb jarenlang een managementfunctie vervuld bij FC Eindhoven. Daar heb ik heel veel management en commerciële ervaringen kunnen opdoen en nu is het hoogste tijd voor nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden. FC Eindhoven ligt me na aan het hart. Helaas blijven tot op heden de prestaties van het eerste elftal nog achterwege maar de vereniging is startklaar voor een gezonde toekomst.” Martijn begint binnenkort in een nieuwe functie bij een ICT bedrijf. 

Na deze eerste kennismaking verplaatsen we ons naar het ‘heiligen der heiligen’; het atelier van Ellen. Op zolder betreden we haar bron van creatie. Daar straalt een leeg doek ons tegemoet. Kwasten, verf, mediums en spatels worden klaargezet en Martijn begint – onder enthousiaste begeleiding van Ellen – aan zijn tweede kunstwerk. Op aangeven van Ellen wordt er gestart met het aanbrengen van kreukelig papier op het doek. Het begin is gemaakt.

 

Ellen: “Bij een nieuw doek van mijn eigen hand gelden de tekeningetjes als leidraad. Vanuit daar begin ik aan de opzet van een doek. Zo’n eerste opzet is naarmate het doek vordert sterk onderhevig aan wijzigingen, veranderingen en aanpassingen. Wat dat betreft speelt de verf zelf een veel voornamere rol dan de landschapskenmerken. De verfhuid, werking en dans tussen kleuren zijn mijn signatuur.” De meerdere lagen staan voor een bepaald gevoel. Turquoise wijnstokken, roodbruine heuvels, een groene ‘Crete’ (het karakteristieke landschap ten zuiden van Siena). Ellen geeft geen precieze weergave. De kijker krijgt alle ruimte voor eigen interpretatie. Door te kijken naar haar doeken waan je je direct middenin de Toscane. Ruw, volop kleuren en contrasten en gewaagd opgezet.

 

Martijn stoeit inmiddels met verf, kwast en palet. “Mag ik dit gebruiken? Zal ik hier nog iets aanbrengen? Wat doe ik met dit ‘lelijke’ gedeelte?” Zelfstandigheid gaat hier hand in hand met spontaan opborrelende vragen. Ellen staat hem met haar professionele kijk aan alle kanten bij. Ze geeft uitvoerig inzage over techniek, kleur en mogelijkheden. Langzaamaan komt het doek tot leven. “Het lijkt wel een beetje herfstachtig”, ontdekt Martijn. En inderdaad: de bruinachtige, warme kleuren geven je direct het gevoel van herfst in Nederland.

Martijn kijkt ernaar, werkt eraan en verbaast zich een beetje over de natuurlijke, vrije gang van zaken bij het maken van zo’n schilderij. “Als je het laat gebeuren ontstaat er altijd iets vanuit jezelf”, aldus Ellen. “Ik zit nooit verlegen om inspiratie. Het lijkt alsof ik beschik over een sterke natuurlijke bron waaruit ik continu moet creëren. Of het nu om mode (Ellen maakt prachtige hoeden), heerlijke gerechten, kunst of iets anders is. Ik gooi m’n hart open en ik moet gewoon iets maken.”

In het atelier bewonderen we diverse doeken van Ellen. Stuk voor stuk krachtige werken waarin je je helemaal kunt onderdompelen in het landschap. Er is inderdaad veel belangstelling voor haar werk. Gelukkig verloopt de verkoop inmiddels via een uitgebreid netwerk van gerenommeerde galerieën. “Een echte luxe”, aldus Ellen. Soms komt ze klanten tegen op exposities of andere kunstzinnige evenementen. “Het is dan heerlijk om mensen zo enthousiast te horen spreken over jouw werk.”

Het doek van Martijn nadert zijn einde. Het is gewoon voelbaar. Hier en daar wordt nog even ‘bijgetoetst’ door de deskundige ter plekke, maar dan is het moment daar: Martijn signeert het doek en wonderwel ontdekt hij op het laatste moment een ware boom in zijn doek. “Dát staat als een huis”, aldus Martijn. Met gepaste trots en een beetje opgelucht heeft hij het einde van de streep gehaald. “Een gedurfd doek”, aldus de aanwezige kenners.

     (begin pagina)

 

Schilderen met dementie, dagblad "de  Limburger",  6-11-2006

(begin pagina)

 

Nieuwe catalogus Ellen Geerts, eerste druk 2006

Voorwoord Yvonne Lolkema-Bakker (Galerie Art Options)

Ellen Geerts schildert expressionistische landschappen. Zij schildert o.a. op Terschelling, in Zuid-Limburg, in Zuid-Frankrijk, maar vooral ook in Italië.

Toscane, een gebied in Italië van ongekende schoonheid. Cipressen, olijfbomen, hooggelegen dorpjes, villa’s, boerderijen, wijngaarden en unieke kunststeden als Siena en Florence. Bewonderd door toeristen uit de hele wereld is dit eeuwenlang in cultuur gebrachte landschap ook de wereld van Ellen Geerts.

Zij schildert er regelmatig op locatie, maar gaat door met schilderen in haar atelier. Zoals de meeste mensen die eenmaal in Toscane geweest zijn wil ook zij er eigenlijk niet meer weg. Wat heerlijk is het dan om je, ook bij thuiskomt, als het ware onder te dompelen in dat landschap. Kijkend naar haar schilderijen voel je de warmte, ruik je door de kleuren de Toscaanse seizoenen, zie je de huizen voor je zoals ze echt zijn, hoog op een heuvel met een oprijlaan van cipressen.

Zoals Ellen het landschap schildert schildert geen ander. Want haar kleuren zijn niet persé de werkelijke kleuren – zij geven een gevoel weer. Turquoise wijnstokken, roodbruine heuvels, een groene “Crete” (het karakteristieke landschap ten zuiden van Siena). Geen precieze weergave, zodat voor de kijker voldoende ruimte tot interpretatie overblijft. Als je haar schilderijen ziet weet je dat je terug wilt naar Toscane.

 

 

Toscane In,  Atelier d'Artista

Internationale Kunstmanifestatie, Gambassi Terme en Montaione.

(begin pagina)

Meppeler Courant : recensie 19 oktober 2005

(begin pagina)

 

Brabants Dagblad, oktober 2005

(begin pagina)